Posts tonen met het label herfst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label herfst. Alle posts tonen

04 november 2021

Donderdagmorgen

Op donderdag is de vaste gang naar de markt, voor groente en fruit, kaas, brood en noten. En vis voor Ans. Het liefst doe ik dat in de eerste helft van de ochtend want dan is het nog niet zo druk. De toeristen komen later en dat scheelt wel. Vooral in deze pandemische tijd is het fijn als er in de paden tussen de kramen ruimte is om afstand te houden. Vanmorgen gold dat nog meer, want afgelopen dinsdag zijn tijdens de persconferentie van de demissionaire bewindslieden Rutte en De Jonge strengere maatregelen afgekondigd om de sterk stijgende coronabesmettingen het hoofd te bieden. De vraag is alom of die maatregelen niet te weinig en te laat zijn. Ze gaan ook nog pas op zaterdag in en er zou grote urgentie zijn om ons eraan te houden. Op de markt heerste dat idee van urgentie vanmorgen in ieder geval niet. Bijna niemand droeg een mondkapje en het afstand houden werd ook niet duidelijk in acht genomen. Ik had mijn mondkapje wel bij me. Omdat het niet zo druk was heb ik het in mijn zak gehouden. In de groente- en fruitkraam van Lou Dekker was het qua drukte net aan, bij de andere kramen sta je buiten en was ik vrijwel meteen aan de beurt. Ik ben dan wel gevaccineerd en heb ook een besmetting doorgemaakt, gelukkig mild, ik wil dat toch niet nogmaals meemaken. Die Derde Prik mogen ze mij morgen aanbieden.
Toen ik op de fiets wilde stappen begon het te regenen. Eerst even gescholen voor de ingang van de Vleeshal. Toen Ans op haar telefoon zag dat de regen nog wel even kon aanhouden, zijn we op de fiets gestapt en kwamen drijfnat thuis. Dat was lang geleden.
Droge kleren aan en klaar. Even later scheen de zon, kort maar toch.
Maar nog steeds geldt: een goede bui kan tegen elke regen.


Het was rustig op de markt



21 november 2020

Herfstkleuren

Het gaat wat met horten en stoten, het schrijven op dit weblog. Door allerlei omstandigheden is het scannen van dia's wat stil komen te liggen want de aandacht ging naar andere zaken. Zorgen over zieke naaste familieleden waarvan er één door de artsen is opgegeven.... En de ander die niet voor zichzelf kan zorgen, zich niet kan uiten en wel naar het ziekenhuis moet voor onderzoek. En zelf ben ik ook een poosje in het ongerede geweest, niet ernstig, griepachtig maar geen corona.
Nou ja, details zal ik de lezer besparen, maar dit alles had wel een dempende werking op de inspiratie.

Nu dan weer een bericht, met een treffende foto voor de tijd van het jaar. Herfstkleuren onder de vijgenboom met een door de merels aangevreten vrucht. Op een bedje van dode en doodgaande bladeren, hoe treffend voor deze tijd en voor de hierboven beschreven omstandigheden.
Met droef gemoed geplaatst wegens de te bewaren afstand, afstandelijkheid die voor een deel helaas niet alleen maar door de coronamaatregelen veroorzaakt wordt.

Onder de vijgenboom